در مورد مسئله ثبات رنگ نوارهای بافته شده

ثبات رنگ یکی از شاخص های مهم کیفیت منسوجات است. به اصطلاح ثبات رنگ به میزان ثابت ماندن رنگ منسوجات رنگ شده در واکنش های فیزیکی و شیمیایی اشاره دارد، یعنی به میزان سفت شدن رنگ منسوجات رنگ شده تحت تأثیر خارجی، ثبات رنگ می گویند. سطح ارزیابی ثبات رنگ با تغییر رنگ نمونه آزمایشی پس از آزمایش و درجه رنگ‌آمیزی پارچه سفید مشخص می‌شود.
در پروژه‌های مختلف ثبات رنگ، متداول‌ترین رنگ‌ها شامل ثبات رنگ در برابر مالش، ثبات رنگ در برابر لکه‌های عرق، ثبات رنگ در شستشو، ثبات رنگ در برابر نور، ثبات رنگ در غوطه‌ور شدن، ثبات رنگ در برس زدن، ثبات رنگ در برابر آب و هوا و به همین ترتیب در زندگی واقعی، ارزیابی اینکه کدام اقلام عمدتاً با استفاده نهایی از محصول تعیین می شود، از جمله مقاومت در برابر تعریق، مقاومت در برابر اصطکاک خشک، و ثبات رنگ در آب غوطه ور شدن، مشخصات فنی اساسی ایمنی برای منسوجات هستند. تمام منسوجات رنگ شده باید ارزیابی شوند. علاوه بر این، برای محصولات نساجی برای نوزادان و کودکان خردسال، ثبات رنگ بزاق نیز باید ارزیابی شود.
ارزیابی ثبات رنگ عموماً از روش ارزیابی بصری استفاده می کند که از یک کارت نمونه خاکستری به عنوان نمونه استاندارد استفاده می کند و کارت خاکستری و نمونه را با چشم انسان تحت شرایط خاص نور و محیطی مقایسه می کند تا تغییر رنگ اصلی و سطح لکه سفید پارچه را تعیین کند. از نمونه کارت خاکستری (به ترتیب نشان دهنده تغییر رنگ و لکه) دارای پنج سطح ثبات است، یعنی 5، 4، 3، 2، و 1. سطح 5 بهترین و سطح 1 بدترین است. در هر دو سطح، یک نیم سطح اضافی اضافه می شود، یعنی 4 5، 3 4، 2 3 و 1 2. بنابراین کارت های خاکستری که در زندگی روزمره خود استفاده می کنیم دارای 5 سطح و 9 درجه هستند و نتایج ارزیابی ثبات رنگ یکی از 9 سطح است. اگر ثبات رنگ یک محصول نوار بافته شده با سطح استاندارد مطابقت نداشته باشد، محصول نوار بافته شده فاقد صلاحیت در نظر گرفته می شود.